Nurşen İlhan

Kültür-sanat dünyasının kalbinin attığı festival kapsamında, 21 Mayıs – 10 Haziran tarihleri arasında yabancı konuk sanatçıların da yer aldığı 13 eser, toplam 21 temsil ile her yaştan izleyicinin beğenisine sunulmuştu. Festivalin en çok beklenen ve dün akşam gerçekleşen kapanış etkinliği ise kelimenin tam anlamıyla göz kamaştırdı.

AYAKTA ALKIŞLANDI

Sanatseverlerin yoğun ilgi gösterdiği ve salonun tamamen dolduğu gecede, izleyiciler büyüleyici performansları dakikalarca ayakta alkışladı.

YÜZYILI AŞAN BİR AŞK VE LANET HİKAYESİ

Çaykovski’nin 1875-1876 yıllarında bestelediği, romantik ve dramatik unsurları bir araya getiren ölümsüz başyapıt “Kuğu Gölü”, kötü kalpli büyücü Baron von Rothbart’ın büyüsüyle gündüzleri kuğuya dönüşen ve sadece geceleri insan formunu geri kazanabilen Prenses Odette ile ona aşık olan genç Prens Siegfried’in destansı hikâyesini anlatıyor.

Eser, dünyada ilk kez 4 Mart 1877’de Moskova’daki Bolşoy Tiyatrosu’nda Julius Reisinger koreografisiyle sahnelenmiş; ardından 15 Ocak 1895’te Marius Petipa ve Lev Ivanov’un özgün dokunuşlarıyla St. Petersburg’daki Mariinsky Tiyatrosu’nda kazandığı büyük başarıyla dünya bale repertuvarının sarsılmaz bir parçası hâline gelmişti.

AKM’DE MODERN VE GÖRKEMLİ BİR YORUM

Dün akşam AKM Türk Telekom Opera Salonu‘nda izlediğimiz versiyon, Petipa ve Ivanov’un klasikleşen adımlarından hareketle, Ricardo Amarante’nin modern ve dinamik koreografisiyle sahneye taşındı. İstanbul Devlet Opera ve Balesi’nin dev kadrosuna, şef İbrahim Yazıcı yönetimindeki İDOB Orkestrası eşlik etti.

Özellikle sahnede saf iyiliği temsil eden “Beyaz Kuğu” (Odette) ile tutku ve kötülüğü simgeleyen “Siyah Kuğu” (Odile) rollerinin keskin zıtlığı, izleyicilere duygu dolu anlar yaşattı. Ferhat Karakaya’nın büyüleyici dekor tasarımı ve Serdar Başbuğ’un elinden çıkan asil kostümler, Çaykovski’nin zamana meydan okuyan görkemli müziğiyle birleşince AKM’de tam bir görsel şölen oluştu.

TÜRKİYE SAHNELERİNDE ‘KUĞU GÖLÜ’ MİRASI

Ülkemizde ilk kez 29 Ekim 1965’te Ankara Devlet Opera ve Balesi tarafından Dame Ninette de Valois koreografisiyle sahnelenen eser, İstanbul’da ise ilk kez 14 Mart 1971’de Maksim Sahnesi’nde Güloya Gürelli’nin yorumuyla seyirciyle buluşmuştu. Dün akşamki son temsil ise bu köklü geçmişe yakışır, görkemli bir halka olarak tarihe geçti.

İyiyle kötünün çatışmasını ve aşkın kurtarıcı gücünü en saf hâliyle sahneye koyan bu unutulmaz gece, 17. Uluslararası İstanbul Opera ve Bale Festivali’nin hafızalardan silinmeyecek bir finalle perdesini kapatmasını sağladı.